Tweede inzending in ons strategiekerkhof. Deze doet meer pijn dan de meeste, omdat de strategie die we begraven echt werkte — volgens de maatstaf die bijna iedereen in de analytics-community als de gouden standaard ziet. Alleen betaalde het niet.
"Steam chasing" is wedden in de richting waarin de odds op het punt staan te bewegen: pak nu 2.20, zie het sluiten op 2.05, en steek het verschil in je zak als closing line value. Als je lijnbeweging kunt voorspellen, zou je in theorie CLV moeten pakken, en CLV zou de enige metric zijn die niet kan liegen.
Dus testten we of fouten in openingsodds voorspelbaar zijn op basis van publieke data (Elo-ratings en vorm versus de openingslijn). Het eerlijke antwoord verraste ons: ja. De correlatie tussen ons signaal en de daaropvolgende move van opening naar closing lag op +0.04 tot +0.08 — klein, maar positief in 4 van 4 out-of-sample seizoenen, met nette controles. De openingslijn van de markt bevat echt een fractie publiek herstelbare fout.
De meeste betting-content stopt hier, verkoopt je het model en laat de CLV-grafiek zien. Dit is wat er daadwerkelijk gebeurde toen we het signaal volgden met gesimuleerd geld.
Dood #1 — de marge vrat het edge op. Het volgen van het signaal tegen de openingsprijs van Pinnacle leverde +1.9% CLV op. De marge van Pinnacle op die markten: ~3.3%. Het signaal was echt; het was ook kleiner dan de tolpoort. Je voorspelde de markt en betaalde toch voor het privilege.
Dood #2 — de winner's curse. Dus we "verbeterden" het: neem in plaats daarvan de beste beschikbare odds over alle bookmakers. CLV steeg naar +5.2% — en de gesimuleerde bankroll daalde naar −2.4% ROI. Dit is de winner's curse, en het is het meest onderwezen concept in betting: de hoogste prijs voor een uitkomst wordt onevenredig vaak gequote door welke bookmaker dan ook die een fout heeft gemaakt tegen zichzelf die ze binnenkort zullen herstellen — of door eentje waarvan je de prijs feitelijk niet in volume uitgekeerd krijgt. Line shopping tegen een voorspellingssignaal selecteert systematisch de prijzen die je CLV flatteren en je bankroll uithongeren. CLV gemeten tegen de beste prijs ergens is een vanity metric. Same-book CLV — entry en close bij dezelfde bookmaker — is de enige eerlijke versie, en dat is de versie die ons track record gebruikt.
Dood #3 — het execution window. De mispricings die het signaal aandreven leven minuten, niet uren. Tegen de tijd dat een public-data signaal afgaat en een mens de bet plaatst, zijn de soepelste prijzen weg. Wat overblijft is de gemiddelde prijs — en de gemiddelde prijs bevat de marge. Zie dood #1.
Het signaal zelf gaat in de lade "waar maar nutteloos" — naast onze bevinding dat 67% accuracy money verliest. Drie overdraagbare lessen:
Alle cijfers komen uit ons modelonderzoek — volledige context in de autopsie van 50 modellen. Volgende in het kerkhof: welke strategie hierna sterft in onze pre-registered live tests.